100 dagen rookvrij! Dit is hoe ik het deed

In totaal heb ik ‘slechts’ vijf jaar gerookt. Ik zet ‘slechts’ tussen aanhalingstekens, want het waren vijf jaren van pure verslaving. Na enkele sigaretten had ik al het gevoel dat ik niet meer zonder kon. Toen ik na een operatie niet mocht roken, ontsnapte ik uit mijn ziekenhuiskamer. Om dan, nog groggy van de narcose,Meer lezen over “100 dagen rookvrij! Dit is hoe ik het deed”

Echt wel meer dan kwetsbaar

Bovenaan mijn blog prijkt sinds jaar en dag mijn zelfbedachte leuze: ‘meer dan kwetsbaar’. En dat ik ben echt, ik ben meer dan kwetsbaar. Maar waarom schrijf ik dan enkel over kwetsbaarheid en ziekte? Geen mens die het weet. Misschien onzekerheid? Er zijn heel wat jaren geweest dat mijn leven enkel uit kwetsbaarheid en ziekenhuizenMeer lezen over “Echt wel meer dan kwetsbaar”

Mijlpaal: 1 jaar ziekenhuisvrij!

Morgen is het een jaar geleden dat ik op de spoedafdeling terechtkwam. Ik was ervan overtuigd dat ik Jezus was en liep kriskras door de spoeddienst op zoek naar het kruis waar men mij aan zou nagelen. Ik voelde me euforisch, alsof ik de wereld aankon. Kort daarvoor was ik ervan overtuigd dat ik deMeer lezen over “Mijlpaal: 1 jaar ziekenhuisvrij!”

Van opname naar opname, heeft het nut?

Toen ik op mijn vijftiende voor het eerst werd opgenomen, wist ik gelukkig niet dat er nog exact twintig opnames zouden volgen. Zowel crisisopnames van drie dagen als behandelopnames van een half jaar. Tussen mijn vijftiende en achttiende spendeerde ik vijftien maanden in de psychiatrische kliniek en miste ik drie jaar middelbare school. Achteraf bekruiptMeer lezen over “Van opname naar opname, heeft het nut?”

‘Je hebt het zelf gedaan, dus je kan er wel tegen’

Op mijn dertiende begon ik mezelf opzettelijk te verwonden. Gedurende de eerste jaren was de fysieke schade nog niet zo ernstig. Niet dat de zelfverwonding op zich dan niet ‘erg is’. Iedere zelfverwonding is ernstig en dient serieus genomen te worden, ongeacht de ernst van de wonden. Veel belangrijk dan de verwondingen is het ‘waarom’.Meer lezen over “‘Je hebt het zelf gedaan, dus je kan er wel tegen’”

Leven met een psychische kwetsbaarheid

Over ziekte en kwetsbaarheid wordt meestal negatief gesproken. Wat ook logisch is. Niemand belt vrolijk naar z’n ouders om te zeggen dat hij of zij niet kan gaan werken, wegens een depressie of een andere psychische aandoening. Ook bij mij is dat zo. Als kind en jonge tiener had ik zoveel plannen voor het leven.Meer lezen over “Leven met een psychische kwetsbaarheid”

De gratis ervaringswerker

Ervaringswerk is steeds verder in opkomst en dat kan ik enkel aanmoedigen. Tijdens mijn opnames (intussen al een poos geleden) was er amper sprake van ervaringsdeskundigheid. En achteraf gezien zou ik het heel helpend gevonden hebben om te kunnen praten met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt. Om iemand te kunnen spreken die het op eenMeer lezen over “De gratis ervaringswerker”

Voor wie ‘tegen pillen’ is

Dus jij zegt dat ik teveel medicatie neem? Dat al die pillen vergif zijn, en dat ik ze me enkel maar dik en loom maken? En ook dat ik veel te snel naar medicatie grijp? Dat je tegen pillen bent, chemische rommel, en dat ik beter sint janskruid of andere natuurlijke producten gebruik? En datMeer lezen over “Voor wie ‘tegen pillen’ is”

‘wees meer succesvol’

Een poos terug installeerde ik een ‘weight loss app’ op mijn telefoon. Het leek me een handige methode om de capriolen van mijn weegschaal nauw op te volgen. Sindsdien kreeg ik iedere avond een melding op mijn GSM met als boodschap: ‘wees meer succesvol’. En dit met de uitnodiging om mijn huidige gewicht in teMeer lezen over “‘wees meer succesvol’”

Schizoaffectief, en nu?

Toen ik voor het eerst werd opgenomen, was men heel zorgvuldig in het stellen van diagnoses. Ik was tenslotte slechts vijftien en het was in mijn geval nog veel te vroeg om mij een levenslang label aan te meten. Tijdens de jaren die volgden werden suggesties en vermoedens geuit. Psychose? Bipolariteit? PTSS? Enzovoort. Er vielenMeer lezen over “Schizoaffectief, en nu?”