Met zelfverwonding naar de spoedgevallendienst

Lang heb ik mezelf opzettelijk verwond. Tijdens psychotische opstoten waren de stemmen die ik hoorde zo ongelooflijk dwingend, dat ik de orders die ze me gaven blindelings uitvoerde. Dit begon met ‘relatief lichte’ verwondingen. Ik zet dit tussen aanhalingstekens omdat lichte zelfverwonding volgens mij niet bestaat. Elke zelfverwonding is ernstig en dient serieus genomen te worden. Hierover later meer.

Na enkele jaren had ik geen ‘voldoening’ meer bij ‘lichtere wonden’. Niet dat snijden in mijn vel me ooit voldoening gaf. Ik vond het juist vreselijk, maar stoppen lukte niet door de dwingende stemmen en traumagerelateerde gevoelens.

Eens ik de volwassen leeftijd bereikte, liep de zelfverwonding volledig uit de hand. In het begin probeerde ik de wonden zelf te verzorgen. Na een poosje moest ik telkens naar de spoeddienst om de boel te laten hechten, of waren er operaties nodig om de schade te doen helen. En dat liep niet altijd van een leien dakje.

Ik wil in alle geval benadrukken dat de meeste ervaringen met de hulpverlening op de spoeddienst helpend waren. Er waren veel artsen en verpleegkundigen die me op een heel respectvolle manier behandelden. Zij vormden zelfs het overgrote deel. Dus zie dit blogbericht alsjeblieft niet als een aanval op artsen en verplegend personeel.

Het meeste medische personeel reageerde heel erg goed op mijn zelfverwonding. Ze behandelden me even goed als iemand die zich per ongeluk had gesneden. Met respect en voorzichtigheid.

Maar jammer genoeg was het niet altijd zo.

Toen ik me in de arm gesneden had, kwam ik bij een huisarts van wacht terecht. Die arts nam me mee naar het pompje met de handalcohol, en reinigde de wond daarmee. Dit deed vreselijk veel pijn, maar ik durfde er niet over praten. Schaamte. Daarna hechtte hij de wond zonder verdoving. Wat heel pijnlijk en ook vernederend was. Ik sneed mezelf niet voor het plezier of omdat ik het leuk vond mezelf te snijden. Het was een manier om met de hallucinaties en trauma om te gaan. Een complex geheel.

Er waren veel artsen die me schoffeerden en ook zonder verdoving hechtten. Er waren ook spoedverpleegkundigen die vroegen of ik een abonnement wenste op hun dienst. ‘Want ik kwam toch iedere week’. Of artsen die vonden dat hechten teveel tijd kostte ‘voor iemand die zichzelf toetakelt’. En zo metalen krammetjes gebruikten om de wonden te dichten. Wat een rafelig resultaat en veel pijn gaf. En een lelijker litteken.

Er zijn volgens mij weinig zaken gênanter dan je -zo kwetsbaar- op spoed aan te melden met zelf toegebrachte verwondingen. Als je dan heel bruut behandeld wordt, durf je op de duur geen medische hulp meer zoeken.

En zo heb ik uiteindelijk veel wonden ‘gewoon’ laten dichtgroeien, zonder medische zorg. Wat heel riskant was naar infectie toe, en een veel lelijker litteken gaf.

Ondanks de hele goede verzorging van het overgrote deel van de spoeddiensten die ik bezocht, is er nog veel werk aan de winkel.

Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zich voor het plezier snijdt, die het leuk vindt om zichzelf zoiets aan te doen. Jezelf verwonden is vreselijk om te doen en gaat vaak met heel veel emoties gepaard. En voelt vaak als een laatste redding. Als overleven. Of in mijn geval om de stemmen te doen zwijgen.

4 gedachten over “Met zelfverwonding naar de spoedgevallendienst

  1. Dapper dat je dit neerschrijft, want het is helaas inderdaad vaak een onderschat probleem. Het wordt nog te vaak gezien als enkel een ‘schreeuw om aandacht’, alsof dat dan enkel negatief zou zijn. Niemand staat erbij stil dat die aandacht geven net nodig is: je krijgt iemand voor je die bijzonder kwetsbaar is en hulp nodig heeft. Die persoon vernederen en verder pijnigen helpt zeker niet. Gelukkig zijn er inderdaad ook mensen die je wel respectvol behandelen zoals het hoort. Maar goed dat je het schrijft en ik hoop dat veel spoed personeel dit leest en een blik krijgt in wat tot zelfverwonding leidt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s